Social media verslaving
Geen categorie

Help, ik kom niet van het internet af.

Ik kom thuis na een lange werkdag en heb de hele terugreis gedacht aan mijn smartphone, die ik die dag thuis heb laten liggen. Zou ik veel berichtjes hebben gehad? Gemiste oproepen? Hoe zouden mijn volgers gereageerd hebben op mijn nieuwste foto op Instagram? Eenmaal thuis schop ik mijn schoenen uit en plof op de bank naast mijn verlaten smartphone. Ik open het scherm en er gaat een scheut van teleurstelling door mijn lichaam. Geen meldingen van Instagram en Facebook, geen mails of gemiste oproepen. Het enige embleem wat een melding geeft is Whatsapp met een berichtje van mijn moeder wanneer ik weer eens langs kom en een paar berichten in een totaal onbelangrijke groepsapp. Ik zak wat meer onderuit op de bank en probeer de teleurstelling te verwerken. Ik twijfel opeens aan mijn belangrijkste vriendschappen en vraag me ernstig af wat ik verkeerd doe met de foto’s die ik online plaats. Zijn ze niet uniek genoeg, of moet ik andere belichting gebruiken? Moet ik misschien regelmatiger posten? Mijn gedachten dwalen af en ik val nog met mijn jas aan in slaap op de bank.

Ben ik verslaafd aan social media?

Het lijkt misschien een nare droom maar deze periode heb ik echt doorgemaakt. Het gevoel dat ik volledig afhankelijk was van hoe mensen op mijn online aanwezigheid reageerden. Ik voelde mij gelukkig als ik veel berichtjes kreeg en meldingen van social media-apps. Als dat niet zo was voelde ik mij onbelangrijk en vergeten. Ik checkte mijn telefoon elke 5 minuten en soms zelfs vaker. Mensen in mijn omgeving (in het echte leven) konden daar soms heel geïrriteerd op reageren en mijn vriend zei wel eens dat het leek of we een driehoeksverhouding hadden: hij, ik en mijn telefoon. Op een dag was dat de doorslag om mijn smartphone volledig links te laten liggen. Ik kocht een goedkope GSM en liet iedereen weten dat ik een nieuw nummer had. Voor een korte periode was ik erg trots op deze prestatie tot ik mijzelf erop betrapte dat ik nog evenveel mijn social media checkte als eerst, alleen nu niet meer via mijn telefoon maar op de computer. Ik moest aan mijzelf toegeven dat ik een social media verslaving had.

 Zoek erkenning in het echte leven

Op dat moment besefte ik dat alleen een goed voornemen (de GSM) niet voldoende is om ergens echt verandering in te brengen. Het moest vanuit mijzelf komen. Ik heb mijn smartphone weer uit de kast gehaald en gek genoeg voelde dit alsof ik mijzelf weer iets toestond wat voor korte tijd verboden was. Hiermee leek de enorme drang om mijn telefoon continue te checken een beetje verminderd te zijn maar ik wist ook dat het nog niet genoeg was om helemaal van mijn social media verslaving af te komen. Ik heb mezelf toegestaan om er met mensen over te praten en over de schaamte van de verslaving heen te stappen. Daarnaast ben ik met een baantje begonnen als vrijwilliger in een bejaardentehuis om voor mijzelf meer erkenning in het echte leven te zoeken. Het bejaardentehuis leek mij een mooie plek omdat deze mensen geen enkele waarde hechten aan de ‘online’ wereld. Voor hun is het echte contact, in het echte leven het enige wat telt.

Reacties uitgeschakeld voor Help, ik kom niet van het internet af.